Ağ zaman protokolü (NTP), yazılım senkronizasyonunda en sık kullanılan ağ saati senkronizasyon protokolüdür ve büyük ağlar için çok uygundur. Yüksek hassasiyetli zaman, önemli bir zorluk olduğu kadar en önemli iş gereksinimlerinden biridir. Ağ zaman protokolü (NTP), yüksek hassasiyet sorunuyla başa çıkmak için kullanılan bir zaman senkronizasyon protokolüdür. Farklı bir coğrafi konumda bulunan bir bilgisayarın zamanını aynı zamanı tutabilmek için internet üzerinde senkronize etmek için kullanılan bir protokoldür.
NTP bir protokolden daha fazlasıdır; ulusal standart zamanın internet ve bağlı özel ve iş ağları aracılığıyla sistematik olarak yayınlanmasını sağlayan entegre bir teknolojidir. Teknoloji yaygın, her yerde mevcut ve ticari çıkarlar tarafından kontrol edilmiyor. NTP’nin nihai hedefi, katılan tüm bilgisayarların saatlerini UTC’nin bir veya iki milisaniyesi içinde senkronize etmektir. Yüksek doğruluk ve stabiliteye sahiptir.
NTP Geçmişi
Ağ ile zaman işleyişine ilişkin araştırma, NTP’den önce gelir. J. Postel ve H. Harrenstein, Mayıs 1983’te ağ endüstrisinde bir sonsuzluk gibi hissedebilecek “Zaman Protokolü” başlıklı iki sayfalık bir RFC yayınladı. RFC 868, UDP veya TCP üzerinden hizmet olarak kullanılabilecek çok temel bir zaman protokolü tanımladı. NTP, 1985 yılında Delaware Üniversitesi’nde geliştirildi. Dave Mills, RFC 868’in yayınlanmasından iki yıl sonra, Ağ Zaman Protokolünü belirten bir dizi RFC’nin ilki olan RFC 958’i yayınladı. O zamandan beri, NTP’yi geliştirmek ve hızla değişen ağ ortamında daha kullanışlı ve alakalı hale getirmek için çabalar sarf edilmiştir.
NTP Ne Yapar?
Bilgisayar teknolojisinin hızlı gelişimi ile tüm alanlarda doğru zaman senkronizasyonu gereklidir ve üç zaman senkronizasyon yöntemi vardır:
- Donanım Senkronizasyonu
- Navigasyon Uydu Zaman Senkronizasyonu
- Yazılım Senkronizasyonu
Zaman senkronizasyonunun en yaygın tekniği, küresel bir ağda zamanı senkronize etmek için ağ zaman senkronizasyonunu ve bir saat senkronizasyon algoritmasını kullanan yazılım senkronizasyonudur. NTP, yazılım senkronizasyonunda en sık kullanılan ağ saati senkronizasyon protokolüdür ve büyük ağlar için çok uygundur.
Her ağ aygıtının çalışması için NTP ayarları gerekmez. Her yönlendirici veya anahtarın, ağ yöneticilerinin yapılandırma sırasında saatlerine ayarlayabilecekleri kendi dahili saati vardır. Her biri farklı bir zamanı gösteren birçok saati olan bir ev, doğru bir zaman tanımlaması gerektiren bir olay meydana gelene kadar sorunsuz çalışabilir. Mağdur, bir vandalizm eylemini veya daha kötüsünü, gündüz veya gecenin yanlış bir saatiyle ilişkilendirirse ve şüpheli, başka bir yerde olduğuna dair bir mazeret sunabilir. Bildirilen zamanda, şüpheliyi suçla ilişkilendiren başka bir somut kanıt olmadığı için dava çökebilir.
Aynı konsept, ağ üzerinden ağ oluşturma ve zaman senkronizasyonu için de geçerlidir. Tam zamanın bilinmesi gereken durumlar ortaya çıkana kadar her yönlendirici, anahtar, sunucu veya iş istasyonunun kendi zamanı olabilir. Sonuç olarak, yüzlerce zamana bağlı cihaz içeren karmaşık bir ağda, zaman senkronizasyonu ve doğru zaman işleyişi, genel ağ operasyonlarının ve yönetiminin kritik bileşenleri haline gelir. Ağ çalışması, aleni bir ilk oluşumun (bir güvenlik ihlali gibi) veya bir dizi istenen eylemi başlatması beklenen bir olayın hatasının neden olduğu ardışık olayların olumsuz etkilerine maruz kaldığında, olayları doğru şekilde yeniden oluşturabilmek. zaman, bir yöneticiye etkili düzeltici eylemleri uygulama konusunda daha iyi bir şans verir.
NTP Nasıl Çalışır?
Ağ Zaman Protokolü (NTP) üç bileşenden oluşur:
- Unix’te arka plan programı ve Windows’ta bir hizmet olarak bilinen NTP yazılım programı;
- Sunucular ve istemciler arasında zaman değerleri alışverişi yapan protokol;
- Sistem saatini ilerletmek veya geciktirmek için zaman değerlerini işleyen bir dizi algoritma.
NTP’de “sunucu” ve “istemci” terimleri kullanılır. İstemci, saatini bir sunucuyla senkronize etmeye çalışan bir sistemdir, sunucu ise bir zaman bilgisi kaynağıdır. Birincil sunucu veya ikincil sunucu, iki tür sunucudur. Ana sunucu, programlanmış bir atom saati gibi yetkili bir saat kaynağından veya bu günlerde daha tipik olarak, bir UTC zaman sinyalini doğrudan alan bir sunucudur. Zaman sinyali, bir veya daha fazla yukarı akış sunucusundan ikincil bir sunucu tarafından alınır ve bir veya daha fazla aşağı akış sunucusuna ve istemciye dağıtılır. İkincil sunucular, saat sinyali tekrarlayıcıları olarak işlev görür, birincil sunuculara eşdeğer kalitede bir saat sinyali sağlarken, istemci sorgu talebinin birincil sunucularını rahatlatmak. İkincil sunucular, katı bir yukarı ve aşağı hiyerarşide düzenlenmelidir ve buna yardımcı olmak için sıklıkla katman terminolojisi kullanılır.
NTP’nin Özellikleri Nelerdir?
Aşağıdakiler ağ zaman protokolünün temel özellikleridir:
- NTP, tüm senkronizasyon görevleri için bir referans kaynağı sağlayan bir referans saati sağlar. Tüm saatler bu saate veya zamana göre düzenlenmiştir. Standart bir dünya saati olarak kabul edilen eşgüdümlü evrensel saat (UTC), baştan beri bu amaçla kullanılmıştır.
- NTP, en iyi zaman kaynaklarını otomatik olarak arayan bir senkronizasyon protokolüdür. Senkronizasyonu etkileyen hata oluşumunun miktarını azaltmak için birkaç kaynak birleştirilebilir. Mümkünse, ağ zaman protokolü, geçici veya kalıcı olarak güçlü sapma değerleri sunan zaman kaynaklarını tanır ve reddeder.
- NTP çok ölçeklenebilir bir protokoldür. Her senkronizasyon ağının birçok referans saati olabilir. Ayrıca, her ağ düğümü, hiyerarşik bir yapıda (tek yönde) çift yönlü (noktadan noktaya) veya tek yönlü zaman bilgisi gönderebilir.
- NTP oldukça güvenilirdir. Senkronizasyon için en iyi adayı seçme yeteneği sayesinde bir nanosaniyeye kadar sonuç mümkündür.
- NTP, geçici ağ bağlantısı sorunlarını çözmek için kullanılabilir, bu andaki zamanı veya varyansı belirlemek için geçmiş okumaları kullanır.